روز اول یک دوست آن را به من معرفی کرد بسیار مفید و پر محتوی به نظرم آمد. اما آن روزها دلمشغولی های دیگری داشتم. به خودم گفتم در اولین فرصت به طور مستمر به سراغش می روم. خلاصه به سراغش رفتم و دوستی هایمان روز به روز پر رنگتر می شد و هر روز زمان خاصی را به او اختصاص داده بودم. بیشتر از دنیای سیاست می گفت ولی نه سیاسی بودن آن که تجربیاتی که حتی در زندگی روزمره بدرد میخورد برای من جذاب بود همچنین پای من را به سینما بیشتر باز کرد و خواندن نقد بعضی از فیلم ها خالی از لطف نبود. از همه جالب تر برایم آن بود که در خلال خواندن خاطرات بزرگان در عرصه ی سیاست به این موضوع پی می بردی که اخلاق در این حوزه و پایبندی به آن چقدر  برای جامعه ای بهتر شدن مهم است و خلاصه به سیاستمدار میگفت آن باش که هستی و عمل می کنی نه پایین تر و نه بالا تر.

بی اخلاقی کردند دهانش را بستند. بله شهروند امروز توقیف شد.

 

اغلب زندگی ها با عشق آغاز می شوند. اما بدون آن، یا حتی تنفر به پایان میرسند. زیرا عاشق شدن زحمت و اراده ای نمی خواهد اما عاشق ماندن نیازمند آگاهی، تلاش، گذشت و تغییر است.

زن برای محبوب باقی ماندن می تواند به توانایی ها و زیبایی های وجودی خویش بیفزاید. حال آنکه اغلب زنان برای حفظ مرد محبوب خود به رفتارهای پلیسی و سوئ ظن آمیز متوسل می شوند و می پندارند حفظ دل مرد وابسته به امور بیرونی است در صورتی که آزاد گذاشتن مرد و پرورش استعدادها و درخشانتر شدن خویش بهترین جذبه را در وجود آنان به وجود می آورد.

باید چیزی در وجود زن باشد تا به مرد بگوید بیا؛ نه آنکه بندی در کار باشد که به او بگوید نرو!!!

همین طور در مورد مردان نیز شرط محبوب ماندن و ماندگار شدن در دل زن پر جذبه تر شدن و کاملترشدن شخصیت و رفتارهای اوست.

این سه جمله رو با هم مقایسه کنید

۱/ مومن آزاد است.(فکر کنم امام صادق گفته)

۲/ به من مومن نگو وقتی که حتی             واسه یه لحظه هم عاشق نبودم  (احسان خواجه امیری)

۳/ آزاد آزادم   چون عشق درگیر من است  (احسان خواجه امیری)

ابتدایی را یادم نمی آید ولی در دوران راهنمایی اگر کسی از من می پرسید می خواهی چه کاره شوی می گفتم میخواهم ریاضی بخوانم و دوست داشتم یه چیزی مث ریاضیدان بشم.

در دوران دبیرستان با آشنایی با هندسه و جو مهندس بودن حاکم بر جامعه از رشته ی عمران خیلی لذت می بردم.

در سال آخر دبیرستان درس کامپیوتر داشتیم هنوز یه ماه نگذشته بود که من کتاب رو تمام کردم البته اون موقع فقط برنامه نویسی بود و از الگوریتم نویسی بسیار لذت می بردم. برای الگوریتم نویسی فکر ریاضی وار و یک سری رابطه ی ریاضی بسیار لازم می شه.

هنگام انتخاب رشته علاوه بر مشورت با آدمهای زیادی با یک زوج که هر دو دبیر ریاضی بودند برای انتخاب رشته ی ریاضی مشورت گرفتم اما اینقدر بد گفتند که قید مرا برای ادامه تحصیل در رشته ی ریاضی زدند.

خلاصه برگه ی انتخاب رشته رو هدفمند و تنها با سه رشته ی مهندسی برق - مهندسی کامپیوتر - فیزیک پر کردم و در رشته ی کامپیوتر-سخت افزار قبول شدم.

ترم سه چهار بود که این رشته زیاد به نظرم دلچسب نیامد و چون یک سری درسهای برق را به واسطه ی سخت افزار بودنم خوانده بودم از گرایش کنترل بسیار خوشم آمده بود و حتی تو این زمینه کارهایی کردم اگر نگاه ساده دیجیتالی داشته باشید جبر بول را باید بلد باشید و کار با ماتریس ها ی خاصی و تا حدودی الگوریتم نویسی و برنامه نویسی -  لاپلاس - یک سری مشتق و انتگرال و تناسب.

در ترم شش به طور اتفاقی درس شبکه های عصبی مصنوعی را گرفتم بسیار لذت بخش بود از نظر ریاضی کار با یکسری توابع و ماتریس و مشتقات و گرادین است اما هدف آموزش به یک سیستم است و آن را صاحب تشخیص و تفکر کردن است. استاد این درس آنقدر جذاب بود که ترم بعد درس هوش مصنوعی را به صورت اختیاری با او برداشتم.

این درس جذاب تر از آنچه که فکر می کردم بود.الگوریتم و منطق و احتمال در آن نقش اساسی دارد و الهام گرفتن از طبیعت زیبایی آن را دو چندان می کند

آن قدر جذب این درس شدم که پروزه ی پایانی مرا در بر گرفت و رشته ی مورد علاقه ی مرا به ادامه تحصیل شامل شده است.

(عنوان پروژه : برنامه نویسی ژنتیکی و طراحی یک فیلتر پایین گذر آنالوگ به وسیله ی آن)

 

چند روز پیش که در حال مطالعه بودم نسبت به صحت یک فرمول شک کردم. کتابهای دیگرم را که مطالعه کردم چیزی نیافتم. به فکرم رسید به اینترنت هم یه سری بزنم. ابتدا یه جستجوی فارسی کردم تنها چند مورد در مورد این رابطه مطلب پیدا شد. واقعا افتضاحه.

وقتی یه جستجوی انگلیسی صورت گرفت تعداد یافته ها سر به فلک کشید.

و این ماجرا من رو بیشتر ترغیب می کنه که یه وبلاگ علمی هم بزنم. اگه هر کسی این کار رو بکنه ما هم منابع خوبی در دنیای وب می تونیم داشته باشیم.

در ضمن این سایت هم بسیار جالبه :  لینک سایت

 

بی حسی گذشت زمان گرفته ام

این روزها چقدر زود میگذرد. البته همیشه همین طور است. شاید زمان عنصر لجباری است که همیشه برخلاف میل ما عمل می کند.

وقتی که به آن نیاز داری چه سریع میگذرد و وقتی که او را نمی خواهی جانت را می گیرد تا بگذرد.

می گویند

توانا بود هر که دانا بود

 اما همیشه از خودم می پرسم چرا با وجود دانایی باز پا به بیراهه می گذاریم و در مورد کارهای مطلوبمان توانا نیستیم.

برای انجام یک عمل چیزی فراتر از دانایی لازم است. شاید یک اراده ی قوی یا کمی سرسختی.

شاید لازم است بیشتر از آنکه مطالعه کنیم پا را در عرصه ی عمل گزاربم.

تقریبا اوایل مهر بود که گفتم از این به بعد هر چهار هفته  یکبار یک برنامه ریزی داشته باشم و در آخر نتایجی از عملکرد خود داشته باشم و عیب هایم را بر طرف کنم.
اولین چهار هفته تمام شد و تنها 32.5 درصد از برنامه ها عملیاتی شد.
باید همتم را بلندتر بکنم.