به گمانم که می اندیشم.
مقصود را گم کرده ام و در جستجوی راه هستم و رور به روز به مرز توهم نزدیکتر می شوم.
اندیشه های امروز توهم های فردایمان است یا توهم های امروز اندیشه های فردایمان را می سازد.
براستی مرز بین توهم و اندیشه چیست؟
بعضی اوقات از تفکر هراسان می شوم که مبدا این موج ها هیچ مبنای حقیقی و واقعی نداشته باشند و یک خیال در من به سر می برد و یا شاید من در یک خیال به سر می برم وهیچ چیز آنگونه که می اندیشم نیست.
به گمانم که می اندیشم.